Meblościanka

"Wyposzczone duchy gwiazd nawiedzają Polskę w poszukiwaniu resztek sławy. Stawiają czoła samotności i wreszcie odnajdują swoją przyziemność. Wszystkie sprawy, które bagatelizowali za życia teraz wracają ze zdwojoną siłą. Co zostało zaniedbane musi zostać opowiedziane. Pogubione duchy rozliczają się ze swoimi biografiami, odbrązawiają postawione im za życia pomniki i szukają zrozumienia wśród żywych. Rozwibrowane, na nowo w ciałach oddają się fizyczności, ale czy znajdą spokój czy jedyne co spotka i będzie w stanie je wysłuchać w polskim domu to meblościanka?"

MEBLOŚCIANKA to surrealistyczna opowieść o duchach uwięzionych "gdzieś pomiędzy". O duchach które poszukują spokoju, rozwiązania i odpowiedzi. Jak tytułowy mebel, spektakl zawiera wiele półek a na każdej inny problem. Sięgając po jeden z nich poruszamy następny przy czym, jak to przy meblościankach, z półki obok już lecą dwa kolejne. "Częstym zjawiskiem było to, iż u znajomych widziało się ten sam model meblościanki, jaki miało ... się we własnym mieszkaniu. Było to spowodowane tym, że zwykle w sklepie było do wyboru tylko kilka wzorów, a okres oczekiwania na inne był tak wydłużony, że nieopłacalnym było czekać." Do podjęcia dialogu o współczesnych problemach, zestawione są tu ze sobą znaki przeszłości i teraźniejszości. Trzymane w jednej szafce stają się przedmiotem kłótni, nieporozumień, jak i ukazują nowe oblicza podejmowanych tematów. PIOSENKARKA, PIROMAN, WRÓŻKA, PISARKA, CZAS oraz MEBLOŚCIANKA próbują „rozliczyć się” z przeszłością, tożsamością i stereotypami. "Meblościanki sprzedawane były zwykle "w paczkach", do samodzielnego montażu. Ponieważ elementy można było zamawiać osobno, dawało to nabywcy sposobność wykazania się inwencją i stworzenie kompozycji innej niż katalogowa." Symultaniczne sytuacje, niejednoznaczne dialogi i topniejący lód pod stopami opowiadane za pomocą ciała, ruchu, słowa i emocji to MEBLOŚCIANKA współczesnego świata.

Trailer

Fb

Prasa:

„...Prowadzą dialogi, surrealistyczne szczątki konwersacji, ujawniające skrywane obawy i tęsknoty, a w szczególności seksualne podniety i fetysze lub ucieczkę od nich. Wszystko to podane w stylistyce pełnej połyskliwego blichtru, niejasnego klimatu zwierzeń, lekko absurdalnych i neurotycznych – mieszance udanej przede wszystkim dzięki sugestywnej grze aktorskiej i charakterystycznego pod względem energii i dynamiki każdej z postaci, emploi aktorskiego: poetyckiej Magdaleny Fejdasz, kiczowato błyszczącej Natalii Dinges, rozwrzeszczanej Pauliny Giwer, neurotycznej Pauliny Jóźwickiej, Jakuba Krawczyka – amanta z potrzebą dowartościowania, ironiczno­komicznego Roberta Jerzego Wasiewicza.

Więcej

...Nie chcę schlebiać i zachwalać, ale to co charakteryzuje młode pokolenie na scenie (czyt. aktorzy "Meblościanki"), to zdecydowanie wyczucie widza. Oni nie boją się go zaskakiwać. Zrobić coś z niczego i poruszyć dogłębnie jego wyobraźnię. Jest to cecha, której nie dostrzeżemy w spektaklach nieco bardziej doświadczonych "kolegów po fachu". Młodzi twórcy świeżo patrzą na świat. Odważnie podchodzą do tematu sztuki i pozwalają dać upust wodzy fantazji, czując się przez to nadzwyczaj swobodnie. Właśnie ta swoboda gry aktorskiej w połączeniu z błyskotliwym żartem sprawiły, że "Meblościanka" wcale nie jest starym, zakurzonym meblem, ale spektaklem zdystansowanym i uwalniającym widza od wszelkich, przestarzałych schematów.”

Więcej

„...Henry Charles Bukowski pisał: „Kiedy duch słabnie pojawia się forma”. Teatr mistrzowsko wyreżyserowany przez Błażeja Peszka (nazwisko zobowiązuje) tę falę przełamuje. Oczarowuje formą i straszy nas duchami z przeszłości. Duchami Virginii Woolf i PRL­owskiej meblościanki. Straszy nas upadłymi, zaćpanymi gwiazdami popu, kochającymi się gejami. Aniołami w Ameryce. W Warszawie. ..Na naszych oczach rodzi się nowy teatr, nowe pokolenie, które skutecznie walczy ze słowami Bukowskiego. Peszek wznosi się na wyżyny dorównując Warlikoswkiemu, Jarzynie, Kleczewskiej. Peszek przełamuje. Przełamuje falę!”

Więcej

Dotychczasowa eksploatacja spektaklu:

  • Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach – roczna gościna w repertuarze w sezonie 2014/2015,
  • Staromiejskie Centrum Kultury Młodzieży w Krakowie,
  • 14. Ogólnopolski Festiwal Teatrów Niezależnych w Ostrowie Wielkopolskim,
  • Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna w Krakowie/Wydział Teatru Tańca w Bytomiu,
  • 20. Międzynarodowa Konferencja Tańca Współczesnego i Sztuki Tanecznej w Bytomiu,
  • Międzynarodowy Festiwal Szkół Teatralnych w Jelczu – Laskowicach,
  • Teatr Academia Warszawa,
  • 54. Kaliskie Spotkania Teatralne,
  • 7. Międzynarodowy Festiwal Boska Komedia w Krakowie,
  • International Art Forum "Alter Ego" Sofii

Reżyseria: Błażej Peszek
Tekst: Paulina Danecka, Tomasz Jękot
Muzyka: Michał Paduch
Obsada: Natalia Dinges, Magdalena Fejdasz, Paulina Giwer – Kowalewska/Joanna Chułek, Paulina Jóźwicka, Jakub Krawczyk, Robert Jerzy Wasiewicz
Czas trwania: 70 min

 

Spektakl powstał przy wsparciu portalu croudfoundingowego Wspieram Kulturę.